Aardbevingen maken van alle de natuurrampen verreweg de meeste slachtoffers. Sinds 1976 zijn er 340.000 mensen bij omgekomen en gemiddeld zijn er sinds het begin van de eeuw bij aardschokken zo'n 20.000 doden per jaar gevallen. Een derde van alle mensen op aarde woont in een zone die als "risicogebied" wordt beschouwd.
De afgelopen 15 jaar zijn er bij aardbevingen in de landen van de Europese Unie bijna 5.000 dodelijke slachtoffers gevallen. In 1980 wordt Zuid-Italië getroffen door een verschrikkelijke aardschok: er zijn 4.580 doden te betreuren en 250.000 mensen raken dakloos. Verser in het geheugen liggen de aardbevingen die in 1995 de Griekse regio Grevena en in 1997 Assisi in Italië hebben getroffen en daar veel materiële schade en menselijk leed hebben veroorzaakt.
Aardbevingen zijn een verschijnsel van alle tijden. Er zijn echter twee redenen waarom de gevolgen nu ernstiger lijken te zijn. In de eerste plaats is de bevolkingsdichtheid groter, ook in de gebieden waar de risico's het grootst zijn. Daarnaast moet er rekening worden gehouden met nieuwe industriële installaties die bij een ramp kwetsbaar kunnen blijken te zijn, zoals gas- of olieleidingen, stuwdammen of bepaalde chemische fabrieken.

Wat er gedaan wordt
De Europese Commissie heeft op dit gebied al heel wat activiteiten ontplooid. Sinds 1987 heeft zij financiële steun gegeven aan zo'n vijftig onderzoeksprojecten op het gebied van aardbevingen. Net als bij de andere natuurrampen wordt prioriteit gegeven aan een multidisciplinaire aanpak: alle knowhow en alle relevante wetenschappelijke disciplines worden ingezet. Bij dit onderzoek kunnen er verschillende strategische doelstellingen zijn. In sommige gevallen wordt er gewerkt aan een verfijning van de methoden om aardbevingen te voorspellen en in deze sector is er nog veel werk aan de winkel. Waar en wanneer dreigt een aardbeving toe te slaan? Hoe lang kan hij duren? Hoe hevig zal hij zijn? In andere projecten wordt gewerkt aan methoden voor steviger huizen en andere bouwwerken, zodat deze beter bestand zijn tegen de schokgolven.
In 1996 heeft de Commissie de hoofdlijnen uitgezet voor een echt Europees "strijdplan" dat moet zorgen voor een betere bescherming van de burgers van de Unie tegen de risico's van aardschokken. Daarin wordt er bij de lidstaten op aangedrongen hun informatie- en communicatiesystemen te verbeteren, de internationale samenwerking (met name met Japan) uit te breiden en systematischer gebruik te maken van Eurocodes, het voor de bouw opgezette systeem met aardbevingsbestendige normen.

lees verder >>
externe link naar onderzoeks centrum EU lees verder >>